معلم در کلاس طبق معمول داشت در مورد وضعیت جامعه و قانون و برابری با بچه های کلاس بحث می کرد. هر کسی یه نظر خاصی داشت. بعضی ها معتقد بودند که تو دانشگاه ها به دختر ها کم لطفی شده و به این مثال متوسل می شدن که دانشگاه آزاد رشته ی مهندسی عمران برای خانم ها نداره. بعضی ها هم اعتقاد داشتند که در کشور ما به علت کمبود مطالعه فرهنگ خوبی رایج نیست و بعضی های دیگه هم می گفتن که مغزهای متفکر ما همه دارن از کشور خارج می شن چون در داخل کشور بهشون توجه نمی شه. بعضی ها هم طبق معمول کشورمون رو با دیگر جوامع غربی مقایسه می کردن و از وضعیت های جوامع غربی می گفتن که در این مورد معلم نیز در بعضی موارد با اونا موافق بود اما گاهی نیز در مقابل اونا هم حرف هایی می زد که از نظر جامعه شناسی به این راه (اقتباس خوبی های کشور و غرب با هم) راه میانه می گن ! اما نظری که توجه همه رو به خودش جلب کرد و توسط یکی از بچه های باهوش کلاس که به طور دقیق به راهنمایی های معلم و نظریه های بچه های کلاس توجه کرده بود، مطرح شد این بود:

(بعضی ها فقط به نداشته های کشور توجه می کنن و خوبی های اون رو نمی بینن،

به خاطر همین دوست دارن از کشور خارج بشن. به نظر من اگر از مغز های متفکر ما  در

داخل کشور استفاده نمی شه، حداقل اونا می تونن مقابل کشورشون نباشن و به کشورهای غربی ای

که در مقابل کشورشون هستن خدمت نکنن. 

اگرچه درداخل از اونا استفاده نمی شه که معمولاً به خاطر سطح پایین اطلاعات بعضی مسئولین ماست

ولی می تونن به خاطر هویت ملت و کشورشون همینجا بمونن.)

نظر این دانش آموز درواقع یک نتیجه گیری کلی از بحث های کل کلاس بود که در مورد درس تهاجم فرهنگی و آمریکایی شدن فرهنگ مطرح شده بود که در واقع حرف دل بسیاری از بچه های کلاس بود!